NIEOCENZUROWANY LIST WIĘŹNIA
Wiesz, co robić.
Tu Danny.
Uciekaj od matki.
Gao może tam kogoś wysłać.
Zadzwoń, jak tylko to odsłuchasz.
Harold?
Co z tobą?
Myślałem, że jesteś jednym z nich.
- Z nich? - Z Ręki.
O czym ty mówisz?
I co tu w ogóle robisz?
Gdzie tata?
Lepiej usiądź.
Na litość boską.
Twojemu ojcu przydarzyło się coś strasznego.
Co?
Skończyły się nasiona chia?
Lepiej tam nie wchodź.
Dlaczego?
Przeze mnie.
Próbowałem go ostrzec, ale...
Spóźniłem się.
Co zrobiłeś?
Nie ustąpiłem Gao.
Myślałem, że gdy zniszczę laboratorium...
To co?
Zabierze się i wróci do domu?
Jesteś idiotą?
Myślałeś, że rozbijesz grupę przestępczą,
niszcząc kilka probówek?
Myślałem, że mi się uda.
A teraz ja
muszę opłakiwać ojca po raz drugi.
Nie wiedziałem, z czym mam do czynienia.
Teraz to widzę.
Już nikogo nie pozwolę jej skrzywdzić. Przysięgam.
Wiem, dokąd zmierza. Znajdę ją.
Mam gdzieś, co zrobisz.
Ale trzymaj się z dala ode mnie i od Joy.
Przepraszam.
Jesteś jak rak, Danny.
WYBIELACZ
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Jadę do Chin.
To fabryka w Anzhou.
Tam lecieliśmy, gdy nasz samolot się rozbił.
Mój ojciec nigdy nie jeździł za granicę.
Musiał coś podejrzewać.
Chodzi o heroinę?
Może Gao dowiedziała się, że ją rozgryzł.
Myślisz, że uszkodziła samolot?
Wiem jedynie, że Gao karze ludzi, którzy jej się sprzeciwiają.
Jeśli chcę poznać prawdę, muszę ją odnaleźć.
A jeśli nic ci nie powie?
Powie.
A przyszło ci do głowy, że ten pomysł jest do dupy?
Nie jest.
Jesteś za ostra, Claire.
Wcale nie.
Równie dobrze
możecie pchać się prosto w jej pułapkę w Angjo...
Anzhou.
Właśnie.
A jeśli Gao wspomniała o twoim ojcu, byś połknął haczyk?
Mogli nigdy się nie poznać.
Nie możesz wierzyć we wszystko, co mówi.
Być może to prawda.
Ale jeśli istnieje szansa,
że dowiem się prawdy, muszę tam jechać.
W innym wypadku to będzie wisieć nade mną do końca życia.
Jeśli cię zabije, twoje życie skończy się teraz.
Widziałam już raz, jak ktoś sprzeciwił się Ręce.
Nie skończyło się dobrze.
Doceniam twoją troskę, ale już podjąłem decyzję.
Przepraszam, że was w to wciągnąłem.
Mam nadzieję, że dzięki temu na dobre pozbędziemy się Ręki.
Jadę z tobą.
Nie jedziesz.
Gdy sam próbowałeś się z nimi zmierzyć, sprali cię na kwaśne jabłko.
Potrzebujesz mnie.
Ręka będzie nas szukać.
Claire, nie wychylaj się, póki nie damy ci znać.
Ja też jadę.
To nie tylko twoja walka, Danny.
Przyszli do mojego domu.
Zaatakowali mój szpital. Zabili moją przyjaciółkę.
Nie chcę narażać was na większe niebezpieczeństwo.
Ręka karmi się strachem.
Nie mogę wciąż uciekać.
Muszę to zrobić.
Dla Louisy.
I dla siebie.
Jaki jest plan?
Wytropię ją.
Wezmę ją z zaskoczenia. I złapię.
Złapiesz?
I co dalej? Postawisz przed chińskim sądem?
Oddasz w ręce Interpolu?
Chyba nie planujesz przywozić jej tu z powrotem?
- To byłby niezręczny lot. - Nie wiem.
Chiny są daleko. Wymyślę coś, zanim dolecimy.
Jeśli mi nie ufacie, nie jedźcie ze mną.
Przepraszam.
W porządku.
Chyba nie da się tego elegancko załatwić.
Jakieś życzenia zanim zaczniemy?
Kawy?
Mamy nowy ekspres.
Daruj sobie, Lawrence.
Zakończmy to, żebyśmy mogli się spakować.
Wasze rzeczy już zostały spakowane.
Oczywiście bez własności Rand.
Pudła zostaną wam wydane,
jak tylko podpiszecie warunki zwolnienia.
Nasze bibeloty to wasi zakładnicy?
I nie tylko, Ward.
Mam tam rzeczy, których nie można odkupić. Zdjęcia rodziców.
Jak mówiłem, jeden podpis i dostaniecie swoje pamiątki.
Odprawa powinna was zadowolić.
Sto milionów dla każdego.
Tyle zaoferowaliśmy Danny'emu.
Ironia losu, prawda?
Ciesz się, póki możesz.
Kiedy ja usiądę po drugiej stronie stołu, nie będzie ci do śmiechu.
Możecie winić tylko siebie.
Wprowadzenie Danny'ego do firmy było złą decyzją.
Na szczęście nie zajmował tu żadnego stanowiska,
więc nie należy mu się odprawa.
Co za pociecha.
Może i Danny trochę kosztował tę firmę,
ale poprawił jej wizerunek.
Odbijemy się na giełdzie.
Nabył magazyn i nabrzeże bez...
wyraźnego powodu...
i odmówił pójścia na ugodę.
Niekorzystne decyzje to jego schemat.
Ta umowa nie podlega negocjacjom.
Oboje podpiszecie albo nic nie dostaniecie.
Ward...
może się włączysz?
Powiedziałem, że oboje macie podpisać, albo nici z umowy.
Masz długopis?
Możemy zostać na chwilę sami?
Nie spieszcie się.
„Masz długopis?”
Ołówkiem nie byłoby wiążące.
Jak...
Jak mogłeś w ogóle rozważać podpisanie tego bez rozmowy ze mną?
Mamy do wyboru kupę szmalu albo nic.
Decyzja jest chyba oczywista.
Ile pigułek dziś wziąłeś?
Naprawdę tak trudno uwierzyć, że nie mam z tym problemu?
Owszem.
Nie tak dawno walczyłeś jak lew,
by Danny nie przejął kontroli nad firmą.
Wiesz...
Dużo myślałem
o ostatnim lecie, które spędziliśmy w Hamptons z tatą.
Pamiętasz...
kim zawsze chciałaś zostać?
Co to ma do rzeczy?
Hodowcą koni.
Bez przerwy o tym gadałaś.
Czasem się zastanawiam,
czy gdyby tata nie zmusił nas do pracy w Rand...
być może miałabyś teraz swoją stadninę.
Oczywiście, że nie.
Miałam 12 lat.
To było tylko marzenie.
Może, ale było twoje...
nie taty.
To nasza szansa...
by przestać żyć...
wedle jego życzenia i...
zacząć żyć po swojemu.
Przyznaję...
gdybym miała wybór, nie byłaby to praca w Rand.
Właśnie.
Dopiero skończyłam prawo.
Nikt nie traktował mnie poważnie.
I mieli do tego pełne prawo.
Ta praca nie przychodziła mi naturalnie, tak jak tobie.
Więc ciężko harowałam, by się jej nauczyć.
I w końcu zdobyłam szacunek współpracowników.
I owszem...
częściowo chcę zostać, bo...
czuję, że robię to dla taty.
Ale druga część mnie zostaje tu dla siebie.
Dla tego, co tu osiągnęłam.
Zapracowałam na to stanowisko.
Nie odejdę.
Nie bez walki.
Tej walki nie wygramy, Joy.
Niekoniecznie.
Jeśli opracuję strategię, rozważysz ją?
W porządku.
Ale tylko jeśli ty rozważysz podpisanie umowy.
Zgoda.
Blackalicious, BDP,
Big Pun?
Oldskul.
Słuchałem tego, gdy miałem dziesięć lat.
Musiał być z ciebie mały gangster.
Co jest między tobą a Panną Twardzielką?
Colleen?
Co z nią?
Wiesz, o czym mówię.
Aż tak?
Dżentelmen nie opowiada o takich rzeczach.
Nie musisz nic mówić. Masz to wypisane na twarzy.
„Danny Rand zaliczył”.
A ty?
Masz chłopaka?
Nie.
Czytałaś ten list trzy razy, odkąd wystartowaliśmy.
Pismo ewidentnie nie jest damskie.
Ucieszy się, gdy mu to powiem.
„Mu”?
Obecnie jest niedostępny.
Chcę cię o coś zapytać, Danny.
Proszę.
Jeśli potwierdzi się,
że Gao rzeczywiście zabiła twoich rodziców...
nie zrobisz nic głupiego, prawda?
Na przykład? Zabiję ją?
Na przykład.
Ostatnie 15 lat
uczyłem się kontroli na ciałem, umysłem i emocjami.
Poradzę sobie.
Ale gdybym ją zabił...
wypełniłbym misję Iron Fista.
Naprawdę uważasz, że to usprawiedliwia zabójstwo?
Przysiągłem, że będę bronił Kunlun przed Ręką.
Zabijanie jest złe, bez względu na motyw czy tożsamość mordercy.
Ciekawe, czy mówiłabyś tak, gdyby chodziło o twoich rodziców.
Zasada „oko za oko” oślepiłaby cały świat.
Łatwo tak mówić, gdy nie jest się Iron Fistem.
Gandhi by się z tobą nie zgodził.
Nie jestem wyjątkowa...
ale widziałam dość śmierci, by rozumieć wartość życia.
A co z tymi, których życie niszczy Gao?
Turbulencje są przerażające, ale niegroźne.
Właściwie to...
- zupełnie normalne. - Nad górami?
Wiem.
Mama powiedziała mi to samo, zanim wyleciała przez dach samolotu.
Cholera. Wybacz. Nie wiedziałam.
Głowa zna fakty, ale to serce kieruje.
Więc zapomnij o faktach.
Powiedz, co czujesz.
Mów, co przychodzi ci do głowy. Wyrzuć to z siebie.
Nie mogę oddychać.
Możesz. Tylko ci się wydaje.
Musisz się skupić na czymś innym.
Zacznij mówić.
Wpadliśmy w turbulencje. Takie jak teraz.
Lecieliśmy nad górami. Potwornie trzęsło.
Błyskało się.
Dobrze. Mów dalej.
Samolot zaczął się rozpadać.
Coś uderzyło mnie w głowę.
Moja mama podeszła zobaczyć, czy nic mi nie jest.
Odpadł dach.
A wraz z nim wypadła moja mama.
Tata powiedział, że mnie kocha i...
wszystko zrobiło się białe.
Co stało się dalej?
Mamo!
Wszystko będzie dobrze.
Zostań na miejscu.
Heather!
Jesteśmy przy tobie, Danny.
Tato!
Kocham cię, Danny!
Co poczułeś, gdy zobaczyłeś mnichów?
Czułem się bezpieczny.
Dobrze, skup się na tym uczuciu.
Jesteś teraz tak samo bezpieczny jak wtedy.
Oddychaj.
Wszystko będzie dobrze.
Ward.
Jak tu wszedłeś?
Nie wszyscy w tym budynku mnie nienawidzą.
Jeszcze nie.
Będzie trzeba zmienić ochronę.
Nie chcę nikomu sprawiać kłopotu.
Chcę tylko porozmawiać.
Nie wiem, o czym mielibyśmy rozmawiać.
Dla mnie i Joy to sytuacja patowa.
Ja mogę podpisać, ale ona zamierza walczyć.
Raczej się nie dogadamy.
Więc przyszedłem prosić, by nasze odprawy rozpatrzono niezależnie.
Rozumiem.
Wiem, że spisanie tej umowy zajęło sporo czasu,
więc zgodzę się na znaczne obniżenie odprawy...
żeby wam się to opłaciło.
To ciekawe.
Masz na myśli konkretną kwotę?
Trzydzieści milionów.
Podpiszę w tej chwili i już nigdy mnie nie zobaczysz.
Zdaję sobie sprawę, że będziesz musiał wysłuchiwać kazań
reszty zarządu.
Więc jestem gotów ci to zrekompensować.
Co powiesz na pół miliona?
Nie wiem, co powiedzieć, Ward.
Może „tak”?
Twojemu ojcu byłoby wstyd,
gdyby zobaczył, w jaki sposób rozpadła się jego rodzina.
Z całym szacunkiem, Lawrence, ale gówno wiesz o moim ojcu.
Chcesz te pieniądze czy nie?
Nie ma pieniędzy.
Oczywiście, że są.
Oferta jest ważna jeszcze dwa dni.
Niestety nie.
Została odrzucona.
Słucham?
Przez kogo?
Kiedy?
Dzwoniła niecałą godzinę temu.
Nie ustaliła tego ze mną.
I na pewno nie mówiła w moim imieniu.
Proszę cię o przysługę.
Za późno.
Przykre, jak to wszystko się potoczyło.
A ty zostaniesz bohaterem, który to uratuje.
Nie.
Mówię o tym, jak ty i twoja siostra działacie przeciwko sobie.
I dlaczego? Przez pieniądze?
Zawsze myślałem, że się wspieracie.
Nawet wam zazdrościłem.
Szkoda, że się pomyliłem.
Boisz się, że Gao się nie pojawi?
To oczekiwanie.
Jest trudne.
To, co się stało z twoją mamą...
W porządku.
Nie musisz nic mówić.
Wiem.
Ale chcę.
Też patrzyłam na śmierć matki.
Ale wtedy jeszcze o tym nie wiedziałam.
Byłam młoda i...
tata ze mną o tym nie rozmawiał.
Nie był zbyt kontaktowy.
Pewnego dnia po prostu jej nie było...
Nie wiedziałam, co się z nią stało.
Dopiero lata później zrozumiałam, że była chora.
Przykro mi.
Tata wysłał mnie do dziadka do Japonii,
ale czułam się tam...
Sama nie wiem.
Opuszczona.
Jakkolwiek inni by o ciebie nie dbali.
To nie to samo.
Część mnie żałuje, że to rozumiesz.
A druga część?
Cieszy się, że cię znalazłam.
Jakieś zmiany?
Było tu paru strażników, którzy...
przechodzili.
Heroinę robią w tym wielkim budynku.
Parę godzin temu widzieliśmy robotników.
Nie powinniśmy stać w jednym miejscu.
Mogą patrolować teren.
Nikogo tu jeszcze nie było.
Poza tym to najlepszy punkt obserwacyjny.
Wiecie co? Mam dość czekania.
Złapię strażnika i dam mu wybór.
Mówi albo krwawi.
Mam lepszy pomysł.
Daj mi portfel.
Jak leci?
Byłoby lepiej, gdybym miał co jeść.
Dziękuję.
Mówisz po angielsku?
Nie urodziłem się żebrakiem.
No tak. Przepraszam.
Ludzie na ogół mnie mijają.
Potrzebuję informacji...
o fabryce, strażnikach i kobiecie, która tym zarządza, Gao.
Zapłacę.
Większym głupcem
od tego, kto szuka informacji o tej wiedźmie
jest ten, który ich udziela.
Wolę być głupcem niż tchórzem.
Skoro wiesz, jak niebezpieczna jest Gao,
teraz masz szansę coś z tym zrobić.
Naprawdę wierzysz, że możesz ją powstrzymać?
Wierzę, że ktoś musi spróbować.
Więc pytaj.
Do nogi, Toro.
Co tu robisz?
Coś ty sobie myślała?
Odrzuciłaś ofertę, nie uzgadniając tego ze mną?
Rozmawiałeś z nim?
- A żebyś wiedziała. - Chciałeś się dogadać za moimi plecami?
Mogłem nam obojgu załatwić to, czego chcieliśmy.
Jak mogłaś mi to zrobić?
Zrobiłam to dla ciebie.
Wiem, jak odzyskać nasze posady.
Wyrzucili nas, Joy. I zrobili to zgodnie z prawem.
Nie mamy podstaw.
Nie mówię o luce prawnej.
A o czym?
Chyba nie o Dannym?
Chcesz wykorzystać jego wizerunek korporacyjnego rewolucjonisty?
Powiedzieć, że zarząd nas wyrzucił,
bo chcieliśmy przestać truć ludzi?
Wybacz, ale to idiotyczny pomysł.
Nie zapanujesz nad nim.
Każde jego słowo coraz bardziej nas pogrąża.
Co to?
Droga powrotna.
Jezu.
- To prawda? - Na szczęście.
Co drugi członek rady zdradza firmę
albo żonę.
Nie da się wyciągnąć tyle brudów w jedną noc.
Skąd to masz?
Jakiś czas temu zatrudniłam prywatną detektyw.
Była warta każdego grosza... gdy była trzeźwa.
Nie wspominałam o tym,
bo nie byłam pewna, czy jestem gotowa na coś takiego.
Nie wiem, co powiedzieć.
Trudno mi uwierzyć, że w ogóle coś takiego rozważasz.
To nie ja do tego doprowadziłam.
Próbuję to jedynie odkręcić.
Sugerujesz, że to ja jestem za to odpowiedzialny?
Wiem, że od jakiegoś czasu...
folgujesz sobie z ilością leków.
Zawsze miałeś to pod kontrolą.
Chciałam mieć dowód na wypadek, gdyby to szkodziło interesom firmy.
I nie uważałaś tego za problem, póki nie zaszkodziło to firmie?
Jezu, Joy.
Jesteś moją siostrą czy personalną?
Szczerze?
Nie wiem.
Kiedy ostatnio rozmawialiśmy o czymś innym niż pracy?
Nie pieprz.
Znasz imię mojego ostatniego chłopaka?
Bo ja nie mam pojęcia, z kim się widujesz,
co czytasz i w ogóle...
nie wiem nic o twoim życiu poza firmą.
Kiedyś było inaczej.
Postawiłeś między nami mur, a ja nie wiem dlaczego.
Zrobiłam coś nie tak?
Chroniłem cię.
Przed czym?
Kocham cię, Ward. Proszę.
Nic, co powiesz, tego nie zmieni.
Rozumiesz?
Cokolwiek by to nie było.
Powiedz mi.
Nie mogę.
W takim razie ja wyjawię ci, co przed tobą ukrywałam.
Coś jeszcze innego?
Nikogo nie podziwiam tak jak ciebie.
Daj spokój.
Poważnie.
Nie znam nikogo tak mądrego i nieustraszonego.
Masz szalone pomysły. I bronisz ich,
nawet gdy cały zarząd się sprzeciwia.
I za każdym razem udowadniasz, że się mylą.
Joy...
Zatrudniłam detektywa, bo sądziłam, że ty byś tak postąpił.
Głupotą z mojej strony było sądzić, że mogę się z tobą mierzyć.
Nie jestem osobą, za którą mnie masz.
Wszystko, co we mnie podziwiasz... To nie ja.
To wszystko kłamstwa.
Ale koniec z tym.
Zasługujesz, by wiedzieć.
O czym?
O wszystkim.
Ona trzyma tych ludzi w niewoli.
Musimy coś zrobić.
Żebrak.
Powiedział, że o tej porze wychodzą na wieczorny posiłek.
Kiedy wyjdą, wkradniemy się i podpalimy budynek.
To dobry pomysł podpalać miejsce, w którym może pojawić się Gao?
Czym ich wykurzyć jak nie ogniem?
Dobra, wychodzą.
Może powinnam zostać na czatach,
gdy będziecie w środku?
Dobry pomysł.
Gotowa?
Żebyś wiedział.
To przypomina twój tatuaż.
Co cię łączy z tymi ludźmi?
Nic.
To święty symbol z Kunlun.
Gao drwi sobie z niego, znakując nim tę truciznę.
Znajdźmy coś na podpałkę.
Naprawdę planujesz ją złapać?
Możemy zostawić ten temat?
Zróbmy swoje i spadajmy.
Chciałam tylko...
Gao dalej będzie niszczyła ludzkie życia.
Dopóki to się dzieje, nie ma znaczenia w jaki sposób.
Nie wiem, co się stanie, ale jeśli Gao miała coś wspólnego
ze śmiercią moich rodziców, rozerwę ją na strzępy.
Przeraża mnie to.
Bo nie masz kontroli?
Właśnie.
Znam to uczucie.
Tak?
Kiedy walczę w klubie, spuszczam przeciwnikom łomot.
Tracę nad sobą kontrolę.
Nie mam pojęcia, co robię.
I mówi to ktoś, kto zawsze miał nad wszystkim kontrolę.
I co się stało?
Poznałam ciebie.
To moja wina?
Wszystko to twoja wina.
Cześć, Claire.
Jak twoja wycieczka do Chin?
No wiesz... Podpaliliśmy budynek, a potem...
zabiła nas jakaś sekta ninja.
Było super. A jak twój weekend?
Szlag!
To Claire. Chodźmy.
To chyba ostrzeżenie.
Miejscowi nie są na tyle głupi, by tu wchodzić.
Obawiam się, że mamy gości z daleka.
Idź na zwiady.
Znajdź Claire. Ja poszukam Gao.
Spodziewa się ciebie.
Trzymajmy się razem, znajdźmy Claire i pomyślmy co dalej.
Nic mi nie będzie.
Zhou Cheng, obudź się.
Otwórz.
Wszystko gra?
W tym tygodniu trzy razy uniknęłam śmierci.
Więc nie, Colleen, nie powiedziałabym, że wszystko gra.
Pytam, czy nic ci nie jest.
Nie. Ale tobie owszem.
To nic takiego.
Gdzie Danny?
Szuka Gao.
- Sam? - Tak.
Nic mu nie będzie. Tak przynajmniej mówił.
Stary.
Dupek.
Co robisz?
Muszę dostać się do tego budynku, przeszkadzasz mi.
Może mógłbyś drzemać gdzie indziej?
Tu mi dobrze.
Mógłbyś próbować mnie stąd przegonić,
ale nie radziłbym.
Nie chcę z tobą walczyć.
Jestem Zhou Cheng.
Jestem uczniem mistrza Ch'i-Lina.
Zagorzałego obrońcy Ręki.
Co twój mistrz powiedziałby o twoim piciu?
To jego wola.
Niektórzy, jak to się mówi, gonią smoka.
Ja swojego usypiam.
W innym wypadku mogą dziać się złe rzeczy.
Ale jeśli mamy walczyć, to dawaj.
Spróbujesz?
Myślałem, że Iron Fist to wielki wojownik.
Walczysz jak nadąsane dziecko.
Słowem walczy ten, kogo zawodzą pięści.
Myślisz, że jesteś lepszy?
W pewnym sensie tak.
Masz na przykład lepszą fryzurę.
Ale obaj przysięgaliśmy lojalność i ochronę.
Twoi mistrzowie to mordercy.
Poszliśmy w różne strony.
Ale w przeciwieństwie do ciebie, ja pozostaję wierny przysiędze.
Przybyłem tu, by chronić mój lud.
Wcale nie.
Przybyłeś tu, by karać, nie chronić!
Nosisz swoją przysięgę jak maskę.
Powiedz mi, Iron Fiście...
gdzie tu honor?
Danny, przestań!
Jezu.
Nic mu nie jest?
A wygląda, jakby nic mu nie było?
- Co to za miejsce? - Zobaczysz.
Co to za tajemnice?
Pokażę ci, co ukrywałem. Jeśli nie zobaczysz tego na własne oczy,
nie uwierzysz mi.
To cię zszokuje, ale...
Co się stało?
Nie.
Muszę stąd iść.
Co się dzieje?
Powiedz mi, Ward. Proszę.
Przerażasz mnie.
Po co mnie tu przyprowadziłeś?
Tu mieszka twój diler?
Ward?
Co robisz? Chodź.
Nie, póki mi tego nie wyjaśnisz.
Prawda jest taka,
że mam kłopoty finansowe.
Chciałem prosić cię o pożyczkę,
ale przez ciebie czuję się jak dupek.
O czym ty mówisz?
Dowiedziałam się o tym przed sekundą.
To nie tylko to.
Te bzdury o tym, jak to mnie podziwiasz.
To nie bzdury.
Postawiłaś mnie na piedestale.
Gdy z niego spadłem, patrzysz na mnie z politowaniem.
Przestań! Ward!
Przestań!
Dość mam robienia ci za przyszywanego ojca,
więc dorośnij wreszcie i przestań żebrać o moją aprobatę.
To takie typowe i żałosne!
Mówiłeś, że wszystko kontrolujesz.
Tak myślałem. Ale...
- Straciłem... - Złość to dar, panie Rand,
jeśli potrafi się ją kontrolować.
Zaszczytem byłoby cię uczyć.
Nie chcę cię krzywdzić.
Chcę wiedzieć, co zaszło między tobą a moim ojcem.
To cię doprowadziło do tego stanu?
Próbował zamknąć tę fabrykę, prawda?
Więc go powstrzymałaś.
Strzała w ciemności rzadko trafia do celu.
Zaprzeczasz?
Uwierzyłbyś, gdybym zaprzeczyła?
Zostań na miejscu, chłopcze.
Poddaj się bez walki,
a twoje przyjaciółki zginą bezbolesną śmiercią.
Prędzej zginę, niż pozwolę ci ich dotknąć.
Obawiam się, że jeszcze nie mogę na to pozwolić, panie Rand.
Zabijcie kobiety.
Chcę wam tylko powiedzieć...
że żałuję, że tu z wami przyjechałam.
Słusznie.
Zatruli broń.
To ona.
W ten sam sposób otruła pilotów.
Dlatego rozbił się mój samolot.
To ona zabiła moich rodziców.
Danny...
Chodźmy.
Napisy: Agnieszka Putek